درگذشت مؤذن خوش صدای روستا
با سلام بر محمد(ص) و خاندان پاکش و درود بر تمام بازدید کنندگان محترم
خبر رسید دیروز مردی از روستای قلعه نو شفیع آباد این دنیای خاکی را ترک کرد و به دیار باقی شتافت.
مردی مهربان با چهره ای صمیمی و خندان
موذن مؤمن و خوش صدای مسجد روستا، تعزیه خوان و خادم سید الشهدا
#مرحوم_کربلایی_حاج_محمد_سیاحی_فر(محمداکبر)
مردی که سالهایی از عمر با عزت خود را در مساجد(بخصوص مسجد امام حسن روستا) و مراسمات آقا امام حسین(ع) گذراند. جز تعریف از خوبی هایش نمیتوان چیزی بر زبان آورد.
او دوست داشتنی بود و همه را دوست داشت.
وقتی کنارش می نشستی جز خوبی و محبت و کلام خوش چیز دیگری از او نمی دیدی.
از بچه گی او را به نام عمو یا دایی محمد اکبر می شناختيم از بزرگترها یاد گرفته بوديم او را اینگونه بنامیم.
همه مردم روستا از پیر و جوان او را دوست داشتند و از زمانی که من به یاد دارم نه با کسی دعوا داشت و نه کدورتی.
چندین روز است که در ماه محرم وارد شده ایم ماه عزای سالار شهیدان دشت کربلا
ماهی که با آمدنش مرا بیاد تمامی خاطرات کودکیم می اندازد به یاد علم گردان و چاووشی خوان خوش لهجه و خوش صوت آبادی
هر که دارد هوس کرببلا بسم الله
هرکه دارد به سرش شور و نوا بسم الله
هرکه دارد سر همراهی ما ...
آری به یاد او که با تمامی وجود اذان را همچون باران رحمتی به اهالی روستا هديه مي كرد. هنگامه غروب که خورشید از فراز آسمان و پرواز روزانه اش خسته
می شد منتظر اذان موذن می نشستیم موذنی که صدایش خسته تر از خورشید شامگاهي بود و دلنشینتر از صدای آب،
اذان غروبش اذن افطار بود،
و اذان سحرش اعلام شروع روزه.
او بلال قلعه نو بود برای مردمی پاک و بی ریا که باطنشان در پیشانی شان هویدا بود.
خبر رسید که محمدآقای سیاحی فر در روز بیستم ماه محرم ماهی که او بسیار دوستش داشت به رحمت خدا رفت.
من باز هم بیاد کودکی و نوجوانیم و به یاد آقای محمد اکبر و همه کسانی که بودند و دیگر نیستند افتادم و به یاد ماه رمضان و موذن رمضان و ماه محرم و صفر و نوکران و خادمان سیدالشهدا
و این فکر هرلحظه تداعی ذهنم می شود که او نوکر امام حسین و کربلایی بود و رحمت شده زیرا خدا در این ماه لقایش را نصیب او کرد.
خدایش بیامرزد
بدینوسیله درگذشت مرحوم مغفور شادروان محمدآقای سیاحی فر را به خانواده محترمشان و تمامی بستگان آنمرحوم تسلیت عرض نموده و برای آن مرحوم علو درجات را آرزومندم.
از طرف: مهدی قلعه نوی (آشنا)
بیا نغمه ی جان سوز برآریم
که ما مرغ غزل خوان بهاریم
بیا تا گل این باغ ببوییم
سرشکی ز سرِ شوق بباریم
در این خاک در این مزرعه ی پاک
به جز مهر و به جز عشق نکاریم
چه سجّاده ی سبزی است خدایا
به شکرانه ، نمازی بگزاریم
به شور و شرر عشق بسازیم
که در پرده ی شهناز ، سه تاریم
نهال دل ما باز در آن جا
بروید که از آن یا ر و دیاریم
از آن چشمه ی خورشید بنوشیم
در این پهنه ی مهتاب بباریم
به یاران وطن عشق بورزیم
دمار از دل بد خواه در آریم
14July 6, 2026 1.1K 1
