وقتی تربیت کردن فقط در اطاعت بیچونوچرا خلاصه میشود
یک پدربزرگ بچهای را برای آوردن سیگاری میفرستد که در جیب خودش است؛ فقط برای اینکه به او یاد بدهد بدون فکر کردن مطیع باشد.
این سکانس از «خانه دوست کجاست؟»
تصویری از نسلی که در آن،
«حرف بزرگتر را گوش کردن»
گاه جای پرسش، استدلال و استقلال فکری را میگرفت.
پدران و پدربزرگهای نسل ۵۷
خود نیز در بسیاری موارد در چنین فرهنگ اقتدارپذیری رشد کرده بودند؛ فرهنگی که در آن فرمانبرداری فضیلت و سرپیچی بیاحترامی تلقی میشد.
همین الگوی تربیتی را میتوان
در بخشی از تفکر چپ رادیکال نسل ۵۷ نیز مشاهده کرد:
فرد به جای اندیشیدن مستقل،به
«خط حزب»، «سازمان» یا ایدئولوژی وفادار میشد.
همانطور که کودک میآموخت
«باید حرف بزرگتر را گوش کنی»،
فعال سیاسی نیز میتوانست بیاموزد
«باید خط سازمان را اجرا کنی»
در هر دو، مسئله فقط اطاعت نیست
مسئله تبدیل اطاعت به یک ارزش اخلاقی است.
یکی از تناقضهای نسل ۵۷ این بود که بخشی از آن با شعار مبارزه با استبداد و رهایی انسان وارد سیاست شد، اما خود همچنان در فرهنگی پرورش یافته بود که اقتدار و فرمانبرداری را بازتولید میکرد.
5
1
1August 14, 2026 144 4
