یک تکنیک آموزشی به نام تقطیر (Distillation) وجود دارد که کاملاً رایج و قانونی است: یک مدل ضعیفتر را با خروجیهای یک مدل قویتر آموزش میدهند تا رفتار آن را تقلید کند. اما وقتی این کار روی مدلِ یک شرکت دیگر و بدون اجازه انجام شود، تبدیل به یک دعوای جدی میشود؛ چیزی که آنتروپیک میگوید چند آزمایشگاه چینی با کلاد انجام دادهاند.
پرونده اول (فوریه ۲۰۲۶): آنتروپیک سه آزمایشگاه DeepSeek، Moonshot و MiniMax را متهم کرد که با حدود ۲۴٬۰۰۰ اکانت جعلی، بیش از ۱۶ میلیون مکالمه با کلاد ساختهاند. جالب اینکه MiniMax را حین عملیات مچ گرفتند؛ بهمحض انتشار یک مدل جدید، در کمتر از ۲۴ ساعت نیمی از ترافیک خود را به سمت آن مدل تازه بردند تا قابلیتهایش را استخراج کنند.
پرونده دوم و بزرگترین مورد (ژوئن ۲۰۲۶): آنتروپیک در نامهای به سنای آمریکا، علیبابا و آزمایشگاه Qwen را متهم کرد که بین ۲۲ آوریل تا ۵ ژوئن، با حدود ۲۵٬۰۰۰ اکانت جعلی، ۲۸.۸ میلیون مکالمه با کلاد راه انداختهاند. این بزرگترین حمله تقطیرِ گزارششده تا امروز است. (علیبابا این ادعا را رد کرده است.)
هدف حمله: تصادفی نبود. تمرکز اصلی روی کدنویسی، استدلال ایجنتیک (agentic reasoning) و کار با ابزار (tool use) بود؛ یعنی دقیقاً همان سه نقطهقوتی که کلاد با آن از رقبا جلو زده است.
روش دور زدن: کلاد رسماً در چین سرویس نمیدهد. برای همین از سرویسهای پروکسیِ واسطه استفاده کردهاند تا محدودیت جغرافیایی را دور بزنند و به صورت انبوه اکانت جعلی بسازند.
این ماجرا درست وسط دعوای صادرات تراشههای پیشرفته به چین افتاده. استدلال آنتروپیک این است که استخراج داده در این حجم، خودش نشانه دسترسی به تراشههای قدرتمند است؛ پس کنترل صادرات تراشه باید سختتر شود.
خلأ حقوقی: هنوز هیچ تعریف روشنی برای «تقطیر غیرمجاز» وجود ندارد. خروجی یک مدل عملاً کپیرایت ندارد و همین، ماجرا را در یک منطقه خاکستری نگه داشته است. آنتروپیک فعلاً با کلاسیفایرهای اثرانگشت رفتاری و سختگیری روی احراز هویت اکانتها جلوی این حملات را میگیرد.
