سلامتیت، از عرق چشمانم پیک میزنم...!
حاضرم، قلبم چاک بردارد اما چانهات به بغض منقبض نشه...
در دیدار بعد، قبض نازت را بیاور؛ چندی بیش پرداخت میکنم یاور...
کوچههای شهر، پر از شر است؛
اما تو خیر منی...
چهرهٔ تو، شب با همهٔ تاریکیش را روشن میکند؛
لبخندت را به تمام هستی ندهم؛
چشمانت را میچشم.
کوهیست در دل ماه؛ خوش ترکیب شده است با مژههایت...
چه قلهای دارد چشمانت؛ ابروهای زیبایت را میگویم.
ابروهایی که آبروی قلهٔ اورست را به باد داده است.
تو را بدست میآورم تا به پای بمانم...
تا که کمر خم نکنم...!
خمر، می، مدام، باده، رحیق، عرق و شراب چیست؟ تا وقتیکه سیمایت، سیمهای مغزم را به هم میپیچاند...
ای من به قربان، ربان فر سرت...
ای من به قربان انحنای لبانت
ای من به قربان، ناز و ادا و عشوهات
جان بخواه، خواهانم که بیبهانه فدایت کنم.
@Goft_eh
7September 4, 2026 21
