#حدیث
أَبُو جَعْفَرٍ اَلشَّامِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ بِالشَّامِ يُقَالُ لَهُ هِلْقَامُ بْنُ أَبِي هِلْقَامٍ قَالَ: أَتَيْتُ أَبَا إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ عَلِّمْنِي دُعَاءً جَامِعاً لِلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ أَوْجِزْ فَقَالَ قُلْ فِي دُبُرِ اَلْفَجْرِ إِلَی أَنْ تَطْلُعَ اَلشَّمْسُ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَسْأَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ قَالَ هِلْقَامٌ لَقَدْ كُنْتُ مِنْ أَسْوَإِ أَهْلِ بَيْتِي حَالاً فَمَا عَلِمْتُ حَتَّی أَتَانِي مِيرَاثٌ مِنْ قِبَلِ رَجُلٍ مَا ظَنَنْتُ أَنَّ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةً وَ إِنِّي اَلْيَوْمَ لَمِنْ أَيْسَرِ أَهْلِ بَيْتِي وَ مَا ذَلِكَ إِلاَّ بِمَا عَلَّمَنِي مَوْلاَيَ اَلْعَبْدُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ.
ابو جعفر شامی گويد:
مردی در شام كه نامش هلقام بن أبی هلقام بود برای من نقل كرد كه خدمت حضرت موسی بن جعفر عليهما السلام رفتم، به او عرض كردم:
فدايت شوم يک دعای جامعی برای دنيا و آخرت به من بياموز كه كوتاه باشد.
فرمود: پس از نماز صبح تا آفتاب زدن بگو:
«سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَسْأَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ»
هلقام گويد: من از همۀ فاميلم حالم بدتر بود (و در اثر خواندن اين دعا) ندانسته از مردی به من ارثی رسيد كه من گمان نمیکردم با من خويشاوند باشد!
و اكنون من از تمام فاميلم زندگانيم بهتر است.
و اين نيست جز به واسطۀ آن دعائی كه آقايم حضرت موسی بن جعفر عليهما السلام به من آموخت.
الکافی ج۲، ص۵۵۰
کانال تلگرام سید محمد باقر غفاری
@GhaffariOfficial
February 10, 2026 297 4
