یکی از چیزایی که خیلی بد جا افتاده تو جامعهی ما-و شاید حتی اکثر جوامع، معنی و برداشت نادرست از دورهی نوجوانیه. جملهای که هممون حداقل یکبار شنیدیم و حتی بهش باور داریم، اینه که تو این سن هرکاری خواستی بکن. همه چیز رو تجربه کن و نگران هیچ انگی هم نباش. سوالم اینجاست، که چه چیزی باعث میشه «همهچیز رو تجربه کردن» فقط خلاصه بشه تو کارایی که بیشتر از نکته مثبت، نکته منفی داره؟ چرا هیچوقت به نوجوون ها نگفتیم که این سن، بهترین دوره برای یاد گرفتن مهارت، درس خوندن، یادگیری زبان خارجی، کتاب خوندن، فیلم دیدن، دنبال هنر رفتن، ساز یاد گرفتن، پادکست گوش کردن، پیشرفت کردن، ورزش کردن، تجربه کردن زمینههای مختلف و هزاران مورد دیگهست، نه امتحان کردن مواد، سیگار، وارد رابطه شدن، پارتی رفتن، عرق خوردن، ریسک کردن و خلاف بودن! برداشت نادرست از لفظ «دوران نوجوانی» وقتی به این حد برسه، دیگه صرفا یک برداشت نادرست نیست. بذر های اشتباه و پوچیه که یکی بعد از دیگری، تو دل یک ملت رشد میکنن.
یکی از چیزایی که خیلی بد جا افتاده تو جامعهی ما-و شاید حتی اکثر… — Finding Beauty in Negativity — TG.ME
August 31, 2026 215 9