فرآیند استدلال استقرایی سبب میشود با مشاهدهی تعدادی مورد مشابه، دست به تعمیم بزنیم. مثلاً شخصی قوهای سفید زیادی میبیند و با هیچ قوی سیاهی مواجه نمیشود. پس به این نتیجه میرسد که«تمام قوها سفیدند.» در همین راستا، ما میدانیم انسانها اغلب میمیرند. پس نتیجه میگیریم«تمام انسانها فانیاند.» اما این تعمیمها از تجربه فراتر میروند و توجیه منطقی ندارند. قوهای سیاه در استرالیا دیده شدهاند و همواره این احتمال منطقی وجود دارد که با انسانی نامیرا مواجه شویم. هیوم میگوید نباید با تکیه بر استدلال استقرایی دنبال حقیقت باشیم، زیرا مشاهدهی یک قاعدهمندی، منجر به حذف این احتمال نمیشود که دفعهی بعد اتفاق متفاوتی نیفتد. از آنجا که تمام قوانین علمی صرفاً تعمیمهایی حاصل از استدلال استقرایی هستند، «مسألهی استقرا» یکی از مشکلات مهم پیش روی فیلسوفان علم بوده است #متفکران_بزرگ_فلسفه #فیلیپ_استوکس
فرآیند استدلال استقرایی سبب میشود با مشاهدهی تعدادی مورد مشابه، دست… — Ευδαιμονια📓 — TG.ME
June 28, 2026 74