در تقابل با پیروز قربانی، سهراب بختیاریزاده، دست به تغییر سیستم زد؛ آبیپوشان از ۳_۴_۳ به ۲_۵_۳ تغییر آرایش دادند. وینگرهای استقلال، یعنی علیرضا کوشکی و جاسیر آسانی در پست مهاجم نوک عرض اندام کردند و سامان تورانیان و حسین گودرزی، در نبود وینگرهای لبخط، وظیفه عریض کردن تیم در کنارهها را عهدهدار شده و دائم در حال رفت و آمد بودند، همچنین خط دفاع سهنفره استقلال به اجبار عریضتر بازی میکرد و در موقعیتهایی که تیم متحمل میشد، گاهاً رزاقینیا به خط دفاعی اضافه شده و از زیاد شدن فاصله بین مدافعین جلوگیری میکرد.
ایرالکو در مواجهه با پرس نه چندان پر فشار -در نبود سحرخیزان- شاگردان سهراب، با پاسهای بلند توپ را به یک سوم دفاعی استقلال فرستاده، و با استفاده از فیزیک و توپ پایین آوردن شروین بزرگ در نیمه اول و رضا جبیره در نیمه دوم، از هرج و مرج جلوی مدافعین استقلال بهره برده و با تعدد نفرات توپهای دوم را مال خود کرده و فضای شوتزنی، حملتوپ و ایجاد موقعیت پیدا میکرد.(00:18)
مسئله نگران کننده همچنان فضای جلوی خط دفاع استقلال است که در این بازی هم، توسط آبیپوشان پوشش داده نشد و تیم پیروز قربانی توانست از این منطقه استفاده کند.(00:40)
یکی از نقاطی که در دیدار استقلال و ایرالکو به چشم آمد، بازی محمد حسین اسلامی در بین خطوط و زوجسازی با جاسیر آسانی بود که منجر به ساخت چند موقعیت شد.(01:04)
همانطور که گاهاً جاسیر آسانی به کانالهای کناری متمایل میشد و با سامان تورانیان و محمد حسین اسلامی زوجسازی میکرد، در طرف مقابل، اسماعیل قلیزاده و حسین گودرزی همین وظیفه را متقبل شده بودند. هرچند که سمت چپ استقلال شب درخشانی را پشت سر نگذاشت اما مهمترین موقعیت بازی برای استقلال، حاصل زوجسازی حسین گودرزی و اسماعیل قلیزاده بود.(01:33)
یکی دیگر از الگوهایی که به صورت جسته و گریخته در بازی استقلال دیده شد، تعویض منطقه بازی، ایجاد تحرک در ساختار حریف و استفاده از فضاهای ایجاد شده بود.(01:44)
اگر بگوییم پس از پیوستن رستم آشورماتوف به استقلال، دو بازی اخیر مدافع ازبک، بدترین بازیهایی بوده که در استقلال انجام داده، اشتباه نکردهایم. به قول عزیزی؛ ”رستم چون اسم مربیمون سهرابه اینجوری بازی میکنی؟” (00:41)
#Rend
@Esteghlal365


