شاید بزرگترین اشتباه این باشه که فکر کنیم روزی بالاخره پاسخ نهایی سؤال (من کیستم؟) رو پیدا میکنیم
انگار هویت مقصدیه که باید به اون رسید
اما شاید هویت بیشتر شبیه یه روایت باشه تا یه مقصد
روایتی که مدام بازنویسی میشه
نه دروغ دربارهی خودمون؛
در واقع تلاشی مداوم برای معنا دادن به تجربههامون
کودکی فصل اول این روایته
نوجوانی فصل دیگر
شکستها، عشقها، سوگها، دوستیها، مهاجرتها، موفقیتها و بحرانها فصلهای بعدیاند
هیچ فصلی بهتنهایی کل داستان نیست
و شاید بلوغ دقیقاً از جایی آغاز بشه که بفهمیم مجبور نیستیم به نسخهای نهایی از خودمون تبدیل بشیم
شاید کافی باشه موسیقی زندگیمون رو اونقدر صادقانه بنوازیم که بتوانیم هنگام شنیدنش بگوییم:
این هنوز منم
نه همون آدم دیروز
نه همون آدم فردا
اما حلقهای از همون داستان ناتموم
داستانی که تا آخرین لحظه در حال نوشته شدنه
و قطعه درحال نوشته شدن، یا شاید تقلید شدن و یا شاید هم الهامگیری
(شاید مکمل و ادامه کشور وجود بشه در نظر گرفت این موضوع رو)
June 1, 2026 259 1
