شعر زیر را هوش مصنوعی بر اساس دغدغهٔ من که در تنها یک جمله برایش نوشتم سروده است. اشتباهاتش را به هوش طبیعی خویش ببخشید🙂
وطن در غبار
وطن،
تو دیگر فقط خاک نیستی؛
آخرین تپشِ قلبی هستی
که از زیر آوارِ روزگار
هنوز به گوش می رسد،
چه تلخ است
شاهد نابود شدن سرزمینی باشی
که کودکی ات،
رؤیاهایت،
و عزیزترین خاطراتت
در آن ریشه دواندهاند.
ای وطن،
اگر روزی
از ما چیزی بر جای بماند،
نه نامی خواهد بود
و نه نشانی؛
تنها حسرتِ نسلی
که ایستاد،
گریست،
و با چشمانی باز
فروریختنِ خانهاش را
به نظاره نشست.
اما هنوز،
در دورترین نقطهٔ این تاریکی،
چراغی
کمسو اما استوار
روشن مانده است.
تاریخ
بارها گواهی داده است
که هیچ شبی
نتوانسته است
خورشید را
برای همیشه تبعید کند.
پس ای وطن،
تا آخرین نفس،
نامت را
نه با فریادِ خشم،
که با نجوای عشق
بر لب خواهیم داشت.
زیرا گاهی
تنها چیزی
که ملتی را
از مرگ نجات میدهد،
نه شمشیر است
و نه قدرت؛
عشقِ خاموشی است
که در دلِ فرزندانش
هنوز میتپد.
و من ایمان دارم
روزی،
از دلِ همین خاکستر،
دوباره
سبز خواهی شد.
با تشکر از AI
@essarat
🌹🌹🌹
July 14, 2026 1.4K 14
