در فضای فارسی توییتر زیاد پیش اومده که شخصی، هرچند ناشناس و کممخاطب میان کاربرها، در صفحه شخصیاش بنویسه که میخواد به زندگیش پایان بده. که بعد از نوشتن اون توییت و اقدامش به خودکشی، اتفاقهایی تکراری و قابل پیشبینی، شروع به افتاد میکنن. در ابتدا، افراد حاضر با سیلی از جملات ترحمآمیز به صفحهی او حملهور میشن که: "نه، انجامش نده، باهام حرف بزن، بهت کمک میکنم" و تلاش میکنن خودشون رو در نقش یک ناجی برای کسی که احتمالا دیگه زنده نیست، به دیگران عرضه بکنن.
بخش کمی از چنین نظراتی از همدلی با اون شخص میاد و بسیاری از واکنشها یا ناشی از اینه که تصویر موجهتری از خودشون به عوام ارائه بدند، یا وقتی با کسی مواجه میشن که ظاهرا در وضعیت بسیار بدتری از خودشون قرار داره، ناخودآگاه احساس بهتری نسبت به موقعیت خودشون پیدا میکنند. وقتی فلاکت در یک کشور چنان عمیق بشه و راههای خوشبختی برای انسانها بسته شه، مکانیزمهای جدیدی در ذهنهای افراد شروع به کار میکنه. که رنج دیگری رو تبدیل کنن به آینهای که آدم در اون، خودش رو کمی سالمتر، خوشبختتر و نجاتیافتهتر ببینه.
انسان همیشه از سرِ شفقت به رنج دیگری نزدیک نمیشه. بلکه اغلب مصیبتِ دیگری برای او به بدل پناهگاهی موقت میشه تا چند لحظه سرش رو از ویرانهی زندگی خودش بیرون بیاره و به ویرانیِ بزرگتری خیره بشه تا از این مقایسه، احساس تسکین کنه.
اخیرا همین کمدیِ تراژیک دوباره در توییتر فارسی تکرار شد. نوجوانی در اقدام برای پایان دادن به زندگیاش ناموفق بود. مدتی بعد از برگشت او به اون فضای سمی و آگاه شدن دیگران از زنده بودنش، صحنه به کلی عوض شد. و جماعتی که چند روز پیش با زیر نوشتههاش صف کشیده بودن، تغییر لحن دادن. بعضیها چنان با خشم و انزجار با او برخورد کردن که انگار او انسانی نبود که در نهایتِ استیصال تصمیم به چنین کاری گرفت. بلکه گویی با مجرمی روبهرو بودن که مرتکب گناهی نابخشودنی شده که زنده مانده و این زنده ماندن، بهانهای بود برای ملامت و مؤاخذه شدن.
بنده زندگی رو ارزشمند میدونم. رنجهای زیست انسانی هم قرار نیست جز در موارد استثنائی، ارزش زندگی رو نابود بکنه و همهی ما، صرفا مدت کوتاهی فرصت داریم که زندگی رو تجربه بکنیم و مرگ، امری اجنتابناپذیره. گرچه بعید میدونم اگر آدمها از لایههای عمیقتر و تاریکیهای پنهان ذهن هم باخبر بودن، بسیاری از روابطی که امروز بدیهی و مستحکم به نظر میرسن، دوام میآورد. بخش عظیمی از معاشرتهای انسانی، بر ناآگاهی از حقیقت همدیگه بنا شده.
3September 7, 2026 76 1
