در دین زرتشتی، زمان دو گونه است، یکی زمان بیکران و یکی زمان کرانمند.
زمان بیکران آن است که ازلی است و هیچ چیزی (حتی خداوند و اهریمن) از آن فراتر نیستند، چرا که ازلیت آنها، طبق ازلیّت زمان بیکران تعریف شده؛ زمان بیکران خنثی است، نه به واسطه آفرینش، آفریدگار است و نه عملی ضد آفرینش دارد، تنها وجود دارد.
زمان کرانمند، آن است که خداوند آفرید و همانگونه که از نامش پیداست، دارای کرانه است و آغاز و پایان دارد، آغاز زمان کرانمند از آفرینش آن و پایان آن نیز به عقیده دینی، رستاخیز خواهد بود.
✍ بهدین پارسا
تصویر:
واژه پهلوی 'zm'n و آوانویسی zamān
🌐 @EchoesofGATAHA
