روش تقریبی (ضرایب جدول)
در این روش، برای سادگی، آییننامه ضرایب ثابتی را برای کاهش سختی المانها ارائه داده است. برای دیوارها، این ضریب به وضعیت ترکخوردگی وابسته است و مهندس باید تصمیم بگیرد که دیوار ترکخورده (0.35Ig) در نظر گرفته شود یا ترکنخورده (0.70Ig).
روش دقیق (جدول b)
در این روش، به جای یک ضریب ثابت، از یک فرمول تحلیلی برای محاسبه لنگر اینرسی موثر (I) استفاده میشود که متغیرهای مهمی مانند نیروی محوری (Pu) و لنگر خمشی (Mu) را در نظر میگیرد.
در فرمول به طور مستقیم حالت ترکخوردگی بررسی نمیشود، بلکه نیروی محوری (Pu) و لنگر خمشی (Mu) حاصل از ترکیب بار، نقش تعیینکنندهای در مقدار نهایی I دارند. یک لنگر خمشی بزرگ (Mu) نسبت به نیروی محوری (Pu) مقدار
Mu / (Pu * h)
را افزایش داده و در نتیجه ضریب
(1 - Mu/(Pu*h) - ...)
را کاهش میدهد و نمایانگر اثر ترکخوردگی ناشی از خمش است. پس هرچه المان تحت تاثیر لنگر خمشی بیشتری قرار گیرد، مقدار I محاسبهشده کوچکتر شده و نشاندهنده یک مقطع ترکخورده خواهد بود.
پس در روش دقیق نیاز به کنترل ترک خوردگی دیوار برشی بتنی نیست.
.
