دو رباعیِ ناب اوحدالدّین کرمانی: خوش باش تو جانا که جهانت ندهند یک… — دُرِّ دَری — TG.ME

دو رباعیِ ناب اوحدالدّین کرمانی: خوش باش تو جانا که جهانت ندهند یک ذرّه زِ عمر رایگانت ندهند خوش می‌خور و خوش باش که آید روزی کز سایه به خورشید امانت ندهند! حافظ شیرازی: در باغ چو شد بادِ صبا دایۀ گل بربست مَشاطه‌وار پیرایۀ گل از سایه به خورشید اگرت هست امان خورشیدرخی طلب کن و سایۀ گل! از سایه به خورشید: کنایه از مُهلت دادن.   https://t.me/Dorreedari