بنامیزد در فارسیِ دَری "بنامیزد" ترکیبی دعایی است متشکل از به+نامِ+ایزد که تقریباً معادلِ ماشاءالله در عربی است. در اشعارِ قدما به کرّات ازین ترکیب استفاده شده، از جمله: مرا عشقت بنامیزد بدانسان پرورید ای جان که با یادِ تو در دوزخ، توانم آرمید ای جان! «سنایی» زهی مَهرُخ، زهی زیبا، بنامیزد! بنامیزد! زهی خوشخو، زهی والا، بنامیزد! بنامیزد! «سنایی» بنامیزد به چشمِ من چنانی که نیکوتر زِ ماهِ آسمانی! «انوری» لبت مِی در مِی است و نوش در نوش بنامیزد فتوح اندر فتوحی! «انوری» چو هفتصد پردهٔ دل را به نورِ خود بدرّاند ز عرشش این ندا آید بنامیزد! بنامیزد! «مولانا» آبِ حیوانش زِ منقارِ بَلاغت میچکد زاغِ کلکِ من بنامیزد چه عالی مشرب است! «حافظ» بنامیزد چه دلکش منزل است این نه آب و گِل، همه جان و دل است این! «جامی» https://t.me/Dorreedari
Telegramدُرِّ دَریمحفلِ دوستدارانِ ادب و تاریخِ ایرانزمین @Sh1er9vi8n9August 17, 2026 246 4