خیانت نه لزوما از کمبود عشق، که گاهی از کمبودِ "خود" میآید.
از آن بخشِ سیرابنشدهی وجود که مدام دنبال آینههای بیشتری میگردد تا خودش را در چشم دیگران ببیند.
از ترسِ فراموششدن، از عطشِ تأیید، از ناتوانی در تحملِ خلأهای درونی.
برای همین، بسیاری از خیانتها بیش از آنکه دربارهی فردِ خیانتدیده باشند، دربارهی آشفتگیهای حلنشدهی فردِ خیانتکنندهاند.
آدمی که هنوز نیاموخته ارزشمندی را در درون خود پیدا کند، گاهی آن را از نگاههای متعدد قرض میگیرد.
و همین است که خیانت را تلختر میکند؛
اینکه بدون شک زخمی عمیق بر جا مانده، اما ریشهی این زخم، فرسنگها دورتر از فردِ زخمیست..
June 5, 2026 145
