کامِ جان تلخ شد از صبر که کردم بی‌ دوست عشوه‌ای زان لب شیرین شکربار… — هـ

کامِ جان تلخ شد از صبر که کردم بی‌ دوست عشوه‌ای زان لب شیرین شکربار بیار حافظ.