وقتی مسئله از دلار فراتر میرودعبور دلار از مرز ۲۰۰ هزار تومان صرفا یک رکورد اقتصادی نیست نشانهای از عمیقترشدن بحران حکمرانی است. سقوط ارزش پول ملی، تورم مزمن و فرسایش قدرت خرید، بیش از هر چیز نشان میدهد که سیاستگذاری اقتصادی توان ایجاد ثبات و اعتماد را از دست داده است.
برای جمهوری اسلامی، مسئله زمانی پیچیدهتر میشود که بحران اقتصادی با فشارهای اجتماعی، شکافهای سیاسی و مسئله جانشینی رهبری همزمان شود.
چنین وضعیتی را میتوان انباشت بحرانها دانست:
زمانی که حکومت ناچار است همزمان در چند جبهه برای حفظ ثبات هزینه کند، در حالی که منابع اقتصادی و سرمایه اجتماعی آن رو به کاهش است.
سرکوب میتواند اعتراض را موقتا مهار کند، اما قادر نیست تورم را متوقف کند، ارزش پول را بازگرداند یا اعتماد ازدسترفته را احیا کند. از همین رو، افزایش فشار امنیتی لزوما نشانه قدرت نیست؛ گاهی نشانه محدودشدن گزینههای حکومت است.
با این حال، بحران اقتصادی بهتنهایی فروپاشی یا خیزش عمومی را اجتنابناپذیر نمیکند.
نقطه تعیینکننده زمانی فرا میرسد که بخش بزرگی از جامعه به این نتیجه برسد که ادامه وضع موجود از تغییر آن پرهزینهتر است.
اگر ایران به چنین نقطهای نزدیک شود، دلار ۲۰۰ هزار تومانی نه علت یک تحول سیاسی، بلکه یکی از نشانههای رسیدن یک نظم فرسوده به مرزهای تابآوری خود خواهد بود.
@Daneshjoo_Z
