• بیانیهی فلوریان زلر، کارگردان اثر:
• چند سال پیش، به مقالهای برخوردم دربارهی یک میلیاردر حوزهی فناوری که در هاوایی مشغول ساخت یک پناهگاه زیرزمینی برای بقا بود. یادم میآید از خودم پرسیدم: «نکند او چیزی میداند که ما نمیدانیم؟» این موضوع برایم یک پارادوکس بسیار جذاب بود: مردی که ثروتش را از طریق پیوند دادن آدمها به یکدیگر ساخته بود، حالا داشت خودش را از جهان منزوی میکرد. مگر نه اینکه همهی ما به نوعی، مثل جزیرهها، داریم از یکدیگر فاصله میگیریم؟
«پناهگاه» به چندین دغدغهی مهم و معاصر میپردازد؛ ترس از آینده، تهدیدهای زیستمحیطی، افزایش نابرابری اجتماعی و فردگرایی افسارگسیخته. اما این مسائل را از منظری عمیقاً شخصی روایت میکند: از دریچهی زوجی که درگیر کشمکش با یکدیگر هستند. من فیلم را با در نظر داشتن پنهلوپه کروز و خاویر باردم نوشتم؛ آنها هم نقطهی آغاز و هم الهامبخش این پروژه بودند ــ نه فقط به این دلیل که از بااستعدادترین بازیگران امروز هستند، بلکه به این دلیل که خودشان نیز زوجی نمادین به شمار میروند. میخواستم عشق، وفاداری و بخشش را بررسی کنم و در عین حال، تماشاگر را آگاهانه در موقعیتی مبهم قرار دهم. دقیقاً از ما دعوت شده شاهد چه چیزی باشیم؟ نگاهی گذرا به واقعیت؟ داستانی تخیلی؟ یا نوعی بررسی فرامتنیِ حقیقت؟
از این منظر، «پناهگاه» از ما میخواهد سفرِ آشتی و دوباره به هم رسیدنِ یک زن و مرد را دنبال کنیم؛ دو نفری که یکدیگر را دوست دارند، اما اکنون، در میانهی زندگی، باید راهی تازه برای ابراز این عشق پیدا کنند.
• #Venezia83
• @CinemaJabe
4September 8, 2026 211 4
