امان از دریچه های مصنوعی!قسمت جدید بالین!🩺
(مدت زمان مطالعه: ۹۰ ثانیه)
دریچه های مصنوعی قلب به دلایل متعددی نسبت به دریچه های طبیعی در معرض خطر بالاتر اندوکاردیت عفونی و عوارض ناشی از تب روماتیسمی قرار دارند.
سطوح غیرزیستی و جریانهای توربولانس ایجادشده، بستر مناسبی برای کلونیزه شدن باکتریها، به ویژه استافیلوکوکوس های aureus و epidermidis، فراهم میکنند.
همچنین در برابر حمله ی ایمونولوژیک ناشی از عفونتهای استرپتوکوکی، مانند Streptococcus pyogenes که زمینه ساز تب روماتیسمی است، آسیب پذیرتر هستند.
دوای درد این مساله هم پیش مهندسی بافت هست:
توسعه پلیمرهای زیست فعال و کامپوزیتهای نانوساختار (مانند هیدروژلهای مبتنی بر PEG) که نه تنها سازگاری همودینامیک دارند، بلکه با تقلید از ماتریکس خارج سلولی طبیعی، چسبندگی باکتریها را به حداقل میرسانند. اصلاح سطح داربست (surface modification) با پوشش های ضدمیکروب مثل کاتدهای نقره یا اکسید روی، و همچنین تثبیت کووالانسی هپارین یا آنتی بیوتیک هایی مثل ریفامپین بر روی سطح، که از تشکیل بیوفیلم جلوگیری میکنند. پیشرفته ترین راهکار، استفاده از داربستهای آسلولار انسانی است که با سلولهای اندوتلیال خود بیمار بازسلولی میشوند تا یک لایه ی اندوتلیوم فعال ایجادشود.کلا مهندسی بافت چیز خوبیه نه؟
تا اینجا اومدی یک سوال هم بپرسم ازت
#بالین
@CellulAz
