آدم که پیش خود سرافکنده باشد دیگر تمام شده است. هزار بار گفته بود که زندگی یک تختهپارهی در دسترس دارد که اگر آن را گم کند، با سنگینی درد شرمساری غرق خواهد شد. غرقی سرد و تاریک و نکبتی. غرقی که در وجدان آدمی روی میدهد. آدم که پیش خودش گم شود، پیش خودش نابود شود و پیش خودش تمام شود تنها آدمی بدبخت است.
همهجا میتوان رفت و همهکار میتوان کرد اگر نزد خودت گم نباشی، اگر نزد خودت نابود نباشی، اگر نزد خودت شرمسار نباشی. اگر تختهپارهی رضایت از خودت را از دست بدهی، اگر کارهایت و اندیشههایت این تخته پاره را از دست تو بربایند، در دم فرو خواهی رفت. و اگر هزار سال زندگی کنی و بر اوج عزت بنشینی، همیشه خود را گم و پست و نابود خواهی یافت.
📕 آذر، ماه آخر پاییز
✍🏽 #ابراهیم_گلستان
@BooK_Readiing
September 8, 2026 134
