من هنرمند اثر اصلی رو نمیشناسم که ازش اجازه بگیرم. اما این رو در پنل آخر اینجوری اصلاح کردم. براش هم دلیل دارم. در ادبیات شاهنامه، هرجایی مظلومی به قتل برسه یا خون مظلومی به زمین بریزه، از اون نقطه یک سرو رشد میکنه. جایی که سیاوش رو سر میبرن، با اینکه خونی ازش به زمین ریخته نمیشه، از محل قتلش یک سرو رشد میکنه. و وقتی سر بریدهی ایرج رو نزد فریدون میارن، از قطرهخونی که روی زمین میچکه سرو بلندی رشد میکنه. وقتی که قاتلان ایرج میخوان که از قتب ایرج توبه کرده و با فریدون و منوچهر آشتی کنن، فریدون بهشون میگه: «درختی که از کین ایرج برُست به خون، بار و برگش بخواهیم شُست!»
July 11, 2026 94