مسیری را گشودی تا بیابم آسمانم را
ورای آسمان نقرهای رنگین کمانم را
زمین و آسمان من شده اندازهی چشمت
نشد یک شب ببینی بغضهای بیامانم را
تو تنها مایهی آرامش این یار دیرینی
بیا ای بیخبر درمان بکن زخم روانم را
در این تنهایی مبهم چرا از تو جدا باشم
بیا تا همدمم باشی بهمریزی جهانم را
نگاهت زندهرود ست و به جسمم روح میبخشد
قرق کردهست چشمانت تمام اصفهانم را
شراب ناب لبهایت زمان بوسه نوشیدم
به رویا دیدهام گویا تو و این استکانم را
رسیدی بوی عطر گل میان کوچهها پیچید
شکوفا کرد رد پای تو برگ خزانم را
۷۶۸
#بیژن_عظیمی
🎤سوگل
1August 29, 2026 31 1
