«چه صدای دلنشینی!»
• روزی عبدالله بن مسعود از کوفه میگذشت و دید گروهی از جوانان مشغول نوشیدن شراب هستند و خوانندهای به نام «زادان» آواز میخواند. صدایش واقعاً دلنواز بود.
ابن مسعود گفت: «چه صدای خوشی! کاش این در قرآن بود!»
ردایش را بر سر انداخت و رفت. زادان صدای او را شنید و پرسید: «این کیست؟» گفتند: عبدالله بن مسعود، یار پیامبر صلیاللهعلیهوآله!
زادان عودش را شکست، به دنبال ابن مسعود دوید، توبه کرد و همراهش شد، قرآن آموخت و بعدها یکی از فقهای بزرگ و راویان حدیث شد.
«چه صدای خوشی! کاش این در قرآن بود!»
یک جملهی ساده و مهربان، زادان را از آواز و موسیقی به قرآن، از عود به کتاب حدیث، و از طبل و نی به حلقههای فقه کشاند.
پس کلمات را دستکم نگیرید؛
آنها میتوانند انسانها را دگرگون کنند و مسیر زندگیشان را به کلی تغییر دهند.
1August 23, 2026 149 2
