ای که در صِفَت ماه و راحتِ روانی تو
از دو سویه شایانِ واژه ی عوانی تو
گه مسیحی و گاهی هم بسانِ عزرائیل
گه حیات بخشایی، گاه جان ستانی تو
با خسان نشست آری،تا دلی به دست آری
غافلان به پستوی خانه می کشانی تو
فتنه جوی و قتالَت خوانَدَت رقیبِ من
آری آری آن بیدل هرچه گفته آنی تو
از لبت خلاصِ ما جز اعوذ و باالله نی
در کمینِ نخجیرِ بی گنه جوانی تو
ای کمندِ گیسویت دلفریب و مردم کش
سانِ جعفری لایِ شاخِ ارغوانی تو
دستِ کوتهم حاشا گر رسد به بالایت
ماورای مقصود و کوشش و توانی تو
لیکن این بدان باری گر به دانشم سنجی
اردشیرم و همچون پنجم اردوانی تو
عوان:ستمگر،سختگیر
✒️محمدرضا بسطامی
20
7
1September 3, 2026 653
