بزرگترین چیزی که تو بازی آخر توجهم رو جلب کرد، این بود که تهدید هجومی بارسا دیگه کاملاً به یامال وابسته نبود.
مخصوصاً تو نیمه دوم، وقتی رافینیا و لامین یه کم افت کردن، سمت گوردون حتی بیشتر از سمت لامین موقعیت و حمله ساخت. همین خودش خیلی امیدوارکنندهست.
قبلاً اگه سمت لامین بسته میشد، حمله بارسا خیلی راحت میخوابید. ولی الان هر دو سمت با یه ریتم خوب کار میکنن و خطرناک میشن، حتی مقابل تیم فشردهای مثل رایو وایکانو.
راستش هنوز کلی پتانسیل تو این خط حمله میبینم. وقتی گابریل ژسوس کاملاً جا بیفته و ریتمش رو پیدا کنه، اصلاً بعید نیست که خودش و رافینیا با هم یه چیز خاص بسازن.
به نظرم الگوهای هجومی بارسا هنوز کامل نشده و قراره بیشتر تغییر کنه. هرچی زمان بگذره و هماهنگی بازیکنا بیشتر بشه، احتمالاً چیزای جذابتری هم از این تیم میبینیم.🍭@BARCASPIRIT
