با توجه به اینکه از هر طرف که رفتم جز نظرات احساسی چیزی ندیدم، لازم دانستم سه نکته را بنویسم:
۱. جنگ رمضان تمام نشده بود که حالا دوباره شروع شود.
۲. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران هیچ تجاوزی از جانب دشمن را بیپاسخ نگذاشتهاند و از بدو پایان آتشبس تا همین حالا در حال تبادل آتش با دشمن هستند؛ با نادیده گرفتن این نکته در حق آنها بیانصافی میکنیم و خود به همان نوع خائنی تبدیل میشویم که از آن واهمه داریم.
۳. اینکه برای اعتراض به سیاستمداران به این دلیل که آن چیزی که ما میخواستیم را نگفتند، با کنایه و طعنه بگوییم “جنگ در جنوب است و در ایران نیست” قبحشکنی از تجزیه طلبی و رفتاری ضد ایرانی و همزمان نادیده گرفتن اقدامات نیروهای مسلح است که حتی جای شوخی هم ندارد.
یاد بگیریم، کشور زمین بازیهای کودکانه ما نیست.
July 14, 2026 279 2