یک باور دینی با یک نظریه علمی تفاوت دارد؛ زیرا ادعا میکند حقیقتی ابدی و کاملا قطعی را در خود دارد، در حالی که علم همواره موقتی و آزمونپذیر است. روحیه علمی محتاط، موقتی و گامبهگام است؛ تصور نمیکند که تمام حقیقت را میداند، یا حتی بهترین دانستههایش کاملا درستاند.
به نظر من، دین در درجه اول و اساسا بر ترس بنا شده است؛ ترس زاینده خشونت است؛ بنابراین عجیب نیست که خشونت و دین در کنار یکدیگر حرکت کردهاند.
علم میتواند به ما کمک کند از این ترس بزدلانهای که بشر نسلهای بسیاری در آن زیسته است، عبور کنیم.
ترس از جهنم سرچشمه ژرفترین تشویشها بود ... بهانه نجات دادن دیگران از جهنم به دستاویزی برای موجه جلوه دادن آزار و اذیت دینی تبدیل شد.
📚 علم و دین | برتراند راسل
