فتوإ کج - ФАТВОИ КАҶ Чунон дилгирам аз фатвои «диндорони» бедониш, На… — Аҷиб Ҷамол - эъҷодиёт — TG.ME

فتوإ کج - ФАТВОИ КАҶ Чунон дилгирам аз фатвои «диндорони» бедониш, На аз мантиқ хабардоранду не аз шеваи хониш. Ба амсоли малахҳои ба кишт офатрасон ҳастанд, Ки меёбанд ҳар як соату ҳар лаҳза афзоиш. На аз фарҳанг огоҳанду не аз санъату таърих, Дили торикашон як дам надорад бо хирад созиш. Агар як дасташон дар дин, вале дасти дигар дар хун, Замин аз дасташон ҳаргиз надорад сулҳу осоиш. Агар инҳо намебуданд, олам гулситон мегашт, Намебуд ин замини хунчакон мӯҳтоҷи полоиш.. Яке қурбони Ал-қоида шуд бо даъвати инҳо, Яке қурбони Толибҳо, яке қурбонии ДОИШ. Закоту молро аз халқ бо найранг бистонанд, Ки то амволу сарватшон наёбад заррае коҳиш. Ба чашми халқ агар инҳо фақиру бенаво ҳастанд, Вале суратҳисоби пулашон ҳамвора дар гардиш. Агар тороҷи моли халқ, худ фармони дин бошад, Басо безори он динам - ва аз ин гуна фармоиш. Агар мақсуди мо ободиву созандагӣ бошад, Вале мақсуди инҳо нест - илло ғорату таркиш. Кунун эй мардуми тадбирсози ориёиям, Бибояд кард бар рағми чунин сангиндилон шӯриш. Замоне решаи инҳо агар зӯру қавӣ гардад, Набинад халқи мо он дам зи инҳо амну оромиш. Дуогӯям, ки эмин бод халқ аз шарри «муллоҳо», Ба ҳайси як башар дорам Худоё аз ту ин хоҳиш. На танҳо ман ҳарифи ҷунбиши ифротиён ҳастам, Ҳазорон чун Аҷибе ҳаст алорағми чунин ҷунбиш. Аҷиб Ҷамол فتوإ کج چنان دلگیرم از فتوای دینداران بی‌دانش، نه از منطق خبردارند و نی از شیوهٔ خوانش. به امثال ملخ های به کشت آفت‌رسان هستند، که می‌یابند هر یک ساعت و هر لحظه افزایش. نه از فرهنگ آگاهند و نی از صنعت و تاریخ، دل تاریکشان یک دم ندارد با خرد سازش. اگر یک دستشان در دین، ولی دست دگر در خون، زمین از دستشان هرگز ندارد صلح و آسایش. اگر اینها نمی‌بودند، عالم گلسِتان می‌گشت، نمی‌بود این زمین خونچکان محتاج پالایش. یکی قربانن القاعده شد با دعوت اینها، یکی قربانی طالبها، یکی قربانیئ داعش. زکات و مال را از خلق با نیرنگ بستانند، که تا اموال و ثروتشان نیابد ذره‌ای کاهش. به چشم خلق اگر اینها فقیر و بی‌نوا هستند، ولی صورت‌حساب پولشان همواره در گردش. اگر تاراج مال خلق، خود فرمان دین باشد، بسا بیزار آن دینم ـ و از این گونه فرمایش. اگر مقصود ما آبادی و سازندگی باشد، ولی مقصود اینها نیست ـ الا غارت و ترکیش. کنون ای مردم تدبیرساز آریاییم، بباید کرد بر رغم چنین سنگین‌دلان شورش. زمانی ریشهٔ اینها اگر زور و قوی گردد، نبیند خلق ما آن دم ز اینها امن و آرامش. دعاگویم، که ایمن باد خلق از شر ملاها، به حیث یک بشر دارم خدایا از تو این خواهش. نه تنها من حریف جنبش افراطیان هستم، هزاران چون عجیبی هست علی‌رغم چنین جنبش. عجیب جمال @AjibJamolPoems