○
آه ... ای باران
ببار بر سقفِ تنهایی
کاسه هایِ خالیِ اندوه را
پر کن؛
مردهای خسته در راهند؛
تنورِ سینه ها... انبوهِ خاکستر
آسیاب و آسیابان هر دو
در خوابند؛
باد هم... در لابلای
خوشه هایِ خشم؛ خوابیده
سیاوش های بسیاری
کفن پوشیده؛ در گورند
صدای بغض زنجیری
گلویِ شهر را می بست؛
و تنها کودکِ معصوم آزادی
طناب عشق را... بوسید ...
#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃
1September 8, 2026 510 5